Έχουμε πολλά κομμάτια του εαυτού μας. Δεν είμαστε μόνο ένα. Άλλα κομμάτια είναι παιδικά, άλλα ενήλικα. Το ότι είμαστε ενήλικες δεν έχει σημασία για τα κομμάτια. Μπορεί να έχουμε παιδικα κομμάτια που έχουν μείνει εκεί στη παιδική ηλικία που τους συνέβησαν δύσκολες καταστάσεις. Δεν μεγάλωσαν ποτέ, αλλά επεμβαίνουν στην ζωή μας την ενήλικη χωρίς να το θέλουμε. Επειδή πυροδοτούνται από ίδιες καταστάσεις, ίδια συναισθήματα. Μπορεί να έχουμε ενήλικα κομμάτια πολύ διαφορετικά μεταξύ τους. Για παράδειγμα ενα κομμάτι έξω καρδιά, γκεντζέ και ένα κομμάτι που να ανησυχεί για τα πάντα , όλη την ώρα. Σκοπός μας δεν πρέπει να είναι να θάψουμε τα κομμάτια του εαυτού μας που μας δυσκολεύουν, αλλά να τα αγκαλιάσουμε, να ακούσουμε τις ανάγκες τους και σιγά σιγά με τρόπο να ενσωματωθούν μέσα στο ενήλικα εαυτό μας. Εξάλλου όσο και αν καμία φορά δεν το καταλαβαίνουμε, τα κομμάτια του εαυτού μας θέλουν όλα το καλό μας.
